ค้นหาจุดบอดของคุณ

จอตาแต่ละข้างมีจุดหนึ่งที่ เส้นประสาทตา ออกจากดวงตา เส้นใยประสาททั้งหมดจากจอตาจะมารวมกันที่จุดนั้น แล้วออกผ่านพื้นที่กลมเล็ก ๆ ที่เรียกว่า จานประสาทตา พื้นที่นี้ไม่มี เซลล์รูปแท่งหรือเซลล์รูปกรวย ดังนั้นจึงตรวจจับแสงที่ตกลงบนพื้นที่นี้ไม่ได้ นี่คือ จุดบอด ของคุณ (ชื่อทางการแพทย์คือสโคโตมาทางสรีรวิทยา)

จานประสาทตาอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางของสิ่งที่คุณมองประมาณ 15 องศา โดยอยู่ทางด้านข้างใกล้หูของคุณ (ด้านขมับ) ความกว้างของมันอยู่ที่ประมาณ 5 ถึง 7 องศา ของมุมมอง นั่นถือว่าใหญ่มาก เพราะดวงจันทร์เต็มดวงประมาณสิบดวงที่เรียงต่อกัน (ดวงจันทร์มีความกว้างประมาณครึ่งองศา) อาจหายไปในพื้นที่นี้ได้

คุณหาได้ด้วยโจทย์เรขาคณิตง่าย ๆ วาดเครื่องหมาย "+" ขนาดเล็กกับจุดหนึ่งจุดบนกระดาษ โดยให้มีระยะห่าง s และให้จุดอยู่ทางขวาของเครื่องหมาย "+" หลับตาซ้ายแล้วมองเครื่องหมาย "+" ด้วยตาขวา จุดจะตกลงบนจุดบอดเมื่อมุมระหว่างทั้งสองจุดอยู่ที่ประมาณ 15 degrees ซึ่งจะเกิดขึ้นที่ระยะมอง

d = s / tan(15°) ≈ 3.7 × s

ถ้า s = 6 cm ดังนั้น d ≈ 22 cm ถ้า s = 8 cm ดังนั้น d ≈ 30 cm ค่อย ๆ ขยับศีรษะเข้าใกล้กระดาษแล้วถอยกลับ โดยยังคงมองที่เครื่องหมาย "+" จุดจะหายไปรอบ ๆ ระยะนั้น ใช้ไม้บรรทัดขนาดเท่าการ์ดในฉากเพื่อกำหนดสเกล เพื่อให้ "6 cm" บนหน้าจอมีขนาดเท่ากับ 6 cm จริง ๆ

แล้วทำไมโลกที่คุณเห็นจึงไม่มีหลุมดำสองหลุมล่ะ? มีสองเหตุผล

1. ดวงตาทั้งสองข้างช่วยชดเชยให้กัน จุดบอดของตาขวาอยู่ทางด้านขวาของลานสายตา และจุดบอดของตาซ้ายอยู่ทางด้านซ้าย สิ่งที่ตาข้างหนึ่งมองไม่เห็น อีกข้างจะมองเห็น
2. แม้หลับตาข้างหนึ่ง สมองก็เติมส่วนที่ขาดหายให้ คุณไม่ได้เห็นปื้นมืด แต่เห็นฉากหลังต่อเนื่องไป บทเรียนที่ 3 จะพูดถึงเรื่องนี้

ความเชื่อผิด ๆ ที่พบบ่อย: "จุดบอดคือโรค" จุดบอดเป็นส่วนปกติของโครงสร้างดวงตา เส้นประสาทจำเป็นต้องออกผ่านจอตาบริเวณใดบริเวณหนึ่ง