Sınıf ve bireysel kanıt: Bir ipucu ne kadar özeldir?

Her ipucu tek bir kişiyi göstermez. Yaygın bir spor ayakkabıyla oluşmuş bir ayak izi binlerce kişi tarafından bırakılmış olabilir. Tabanında nadir bir kesik bulunan ve bu kesiği bir şüphelinin ayakkabısında tekrar bulduğun bir ayak izi çok daha güçlü bir şekilde işaret eder. Adli bilimciler ipuçlarını ne kadar özel olduklarına göre sınıflandırır.

Sınıf özellikleri, bir grup eşyanın veya insanın tamamında ortak görülür.

• Bir ayakkabının numarası ve taban örüntüsü (bu modelin her çiftinde bulunur).
• Bir mavi pamuk lifi (milyonlarca giyside bulunur).
• Popüler bir kalemin mürekkep formülü.

Bireysel özellikler, bilindiği kadarıyla yalnızca tek bir kaynağa özgüdür.

• Kullanıldıkça rastlantı sonucu oluşmuş, belirli bir tabandaki kesik veya aşınma örüntüsü.
• Bir yapboz gibi, başka bir kâğıdın yırtık kenarına tam uyan yırtık bir kâğıt parçası.
• Tam bir DNA profili (çok özeldir, ancak tek yumurta ikizleri için geçerli değildir).
• Günlük uygulamalarda bireysel kabul edilen bir parmak izi (Dünya 2 bunun limitlerini inceler).

Bu, iki kutudan oluşan bir sınıflandırma değil, bir ölçektir. Şunu sor: Dünyada kaç kaynak bu izi bırakmış olabilir? Eğer bin kişi bu izi paylaşıyorsa bu, sınıf kanıtıdır. Daha nadir bir iz ve ardından birincisine bağlı olmayan başka bir nadir iz bulursan (bir ayakkabı numarası, bir lif rengi ve tabandaki bir kesik gibi), bunlar birlikte olasılıkları çok daha fazla daraltır. Ama dikkatli ol: Aynı nedenden kaynaklanan iki ipucu (örneğin aynı atkıdan gelen iki lif) iki kez sayılmaz.

Eşleşme suçluluk değildir. Bir izin 1.000 kişiden 1'inde bulunduğunu varsayalım. Bu kulağa nadir geliyor. Ancak 20.000 kişilik bir kasabada yaklaşık 20.000 / 1.000 = 20 kişi bu ize uyacaktır. Eşleşme, bir şüphelinin elenemez olduğunu gösterir ve diğer her şeyle birlikte değerlendirilmelidir. Her zaman iki farklı soru sor: Şüpheli bunu yaptıysa bu eşleşme ne kadar olası? ve Başka biri yaptıysa ne kadar olası? Bunlar aynı soru değildir; onları karıştırmak ünlü bir akıl yürütme hatasıdır.

Bu yüzden elemek, genellikle eşleştirmekten daha güçlüdür: Bir açık uyuşmazlık (24 cm'lik bir ayakkabı 29 cm'lik bir iz oluşturamaz) bir kişiyi eleyebilirken, bir eşleşme yalnızca onu olası kişiler arasında tutar.