Światło rozchodzi się po liniach prostych.

W przybliżeniu optyki geometrycznej promienie światła biegną po prostych przez jednorodny materiał, taki jak powietrze, woda lub szkło. Pomijamy dyfrakcję; takie przybliżenie dobrze działa, gdy rozmiary mające znaczenie są znacznie większe niż długość fali. Modelujemy cienką belkę jako promień: strzałkę pokazującą kierunek przepływu energii.

Nieprzezroczysty przedmiot blokuje promienie i rzuca cień. Małe źródło może dawać ostrą krawędź geometryczną; rozciągłe źródła tworzą półcienie, a dyfrakcja zmiękcza krawędzie w małej skali. Wszystko w tym kursie opiera się na śledzeniu promieni: wypuść jeden ze źródła i śledź, dokąd biegnie.