Eksik kısımları tamamlama ve göremediğin anlar

Baktığın çizgi kör noktadan dümdüz geçtiğinde, kesik bir çizgi görmezsin. Tek bir sürekli çizgi görürsün. Arka plan dokulu olduğunda, doku devam ediyormuş gibi görünür. Buna tamamlama (ya da algısal tamamlama) denir: beyin, çevresindeki bilgilere bakarak eksik kısmı oluşturur ve boşluk görünmez kalır.

Bu, kör noktanda "gördüğün" şeyin kaydedilmiş değil, oluşturulmuş olduğu anlamına gelir. Çoğu zaman bu çok iyi bir tahmindir; bu yüzden kimse fark etmez. Ancak küçük ve farklı bir şey tam orada saklanıyor olsaydı, bu kötü bir tahmin olurdu.

Gözlerin ayrıca her saniye yaklaşık üç hızlı sıçrama yapar. Bu sıçramalara sakkad denir. Büyük bir sakkad sırasında görüntü, okunamayacak kadar hızlı bir şekilde ağ tabaka üzerinde hareket eder ve görsel duyarlılık azalır (sakkadik baskılama). Beyin bu bulanık görüntüyü sana göstermez ve karanlık bir boşluk da bırakmaz. Aradaki zamanı atlar; bu yüzden gözlerin sıçrarken dünya sabit görünür.

Dene: Aynada önce sol gözüne, sonra sağ gözüne, ardından tekrar sol gözüne bak. Kendi gözlerinin hareket ettiğini asla göremezsin, çünkü sıçramanın kendisi görüntüden çıkarılır.

Göz önündeki bir başka şey daha gizlidir: yalnızca baktığın yerin merkezi nettir. En keskin bölge olan fovea, görüşünün yalnızca yaklaşık 2 derecesini kaplar; bu da kolunu uzattığında başparmağının tırnağının genişliğine yaklaşık olarak eşittir. Bu bölgenin dışında ayrıntılar hızla azalır; renkler ve küçük yazılar silikleşir. Tüm sahne netmiş gibi hissedersin, çünkü gözlerin sorduğun her şeye doğru sıçrar ve gerektiğinde keskin nokta hep orada olur.

Yaygın bir efsane: "Görüş alanımızın tamamı eşit derecede keskindir." Öyle değildir. Keskin görülen alan çok küçüktür ve gözlerin çok hızlı hareket eder; bu yüzden ayrıntılı, bütünü kapsayan bir görüntü hissi edinirsin.