Arının yaşam döngüsü

Bir kovanda yıllık bir çevrim vardır ve bu çevrim arıcılığın dilidir. Bunlar, ılıman iklimdeki (örneğin Kuzey Avrupa veya kuzey ABD'deki) bir koloni için dört mevsimdir. Diğer iklimlerde tarihler değişir; tropik bölgelerde ise çevrim yağışlı ve kurak mevsimleri izler.

İlkbahar: büyüme. Çiçekler açıldıkça kraliçe giderek daha fazla yumurta bırakır ve koloni birkaç bin arıdan on binlerce arıya büyür. Erkek arılar yetiştirilir. Kalabalık bir koloni oğul vermeye hazırlanmaya başlayabilir (Dünya 6).

Yaz: nektar akışı. Yiyecek arayan arılar büyük miktarlarda nektar getirir; nektar olgunlaştırılarak bala dönüştürülür ve peteklerin üst kısmında depolanır. Bu, koloninin tepe değeridir; yılın en fazla işçisinin bulunduğu dönemdir.

Sonbahar: hazırlık. Çiçekler azalır. Kraliçe yumurtlamayı yavaşlatır, koloni küçülür ve işçiler erkek arıları kovandan dışarı iter; çünkü erkek arılar kış yiyeceklerini tüketecek fazladan ağızlardır. (Sağlıklı bir kolonide bu normaldir.)

Kış: küme. Arılar kış uykusuna yatmaz. Kraliçenin çevresinde, kış kümesi adı verilen bir top şeklinde toplanırlar. Topun yüzeyindeki arılar ısıyı içeride tutmak için birbirlerine sokulur; içteki arılar ise ısı üretmek için uçuş kaslarını titreştirir. Yakıt baldır. Dışarıdaki ve içerideki arılar yer değiştirir, böylece hiçbiri fazla üşümez. Sıcak bir kış gününde arılar ihtiyaçlarını gidermek için kısa süreliğine dışarı uçabilir ve sonra geri dönebilir.

Kış arıları farklıdır. Yaz sonu ve sonbaharda yetiştirilen işçi arılara kış arıları denir. Dayanıklı olacak şekilde gelişirler: vücutlarında daha büyük yağ depoları vardır ve yiyecek toplamak için kendilerini tüketmezler. Bu yüzden altı hafta yerine birkaç ay yaşarlar. Koloninin ilkbahara kadar hayatta kalmasını sağlar ve yılın ilk yeni yavrularını yetiştirirler.

Küçük kış ortası salkımından büyük yaz kolonisine kadar koloninin yıl boyunca büyüklüğü, sahnedeki mevsim kaydırıcısıyla gösterilir. Tek bir sayıdan çok örüntü önemlidir:

Önce güvenlik. Bal arıları yuvalarını savunur. Bir kovana, yuvaya veya arı oğuluna asla dokunma, vurma ya da önünde durma. Arıcılığı öğrenmek istiyorsan yerel bir arıcılık kulübüne katıl ve deneyimli bir yetişkin arıcının yanında öğren. İğne sokmasından sonra nefes almakta zorlanan, yüzü veya boğazı şişen ya da başı dönen herkesin hemen acil yardıma ihtiyacı vardır.