Su testi: pH, sertlik, klor ve nitrat.

Bir test şeridi, üzerinde küçük pedler bulunan plastik bir çubuktur. Her ped, sudaki bir maddenin miktarına göre renk değiştiren bir kimyasal içerir. Şeridi suya batırır, belirtilen süreyi beklersin ve her pedi bir renk tablosuyla karşılaştırırsın. Gerçek içme suyu laboratuvarları daha hassas araçlar kullanır, ancak şeritler bunun küçük bir örneğidir ve akvaryum sahipleri onları her hafta kullanır.

pH, suyun ne kadar asidik ya da bazik olduğunu gösterir. Ölçek 0'dan 14'e kadar uzanır ve 7 nötrdür. Bu, logaritmik bir ölçektir: her adım, hidrojen iyonlarının miktarında 10 katlık bir fark anlamına gelir. pH 6 olan suda pH 7 olan suya göre 10 kat daha fazla hidrojen iyonu vardır; pH 5'te ise bu miktar 100 kat fazladır. (Kimya Laboratuvarı bunun nedenini açıklar.) İçme suyu için WHO, sağlığa dayalı bir pH limiti belirtmez; ancak tedarikçiler yaklaşık 6,5 to 8,5 aralığını hedefler, çünkü bu aralığın dışındaki su boruları aşındırır (bu nedenle sudaki metaller artabilir) veya tortu bırakır ve tadı garip olur.

Sertlik, çözünmüş kalsiyum ve magnezyumu ölçer. Sert su, su ısıtıcılarında kireç oluşturur ve sabunun daha az köpürmesine neden olur. Sağlık açısından risk oluşturmaz. Akvaryum sahipleri bunu ikiye ayırır: GH (genel sertlik; tüm kalsiyum ve magnezyum) ve KH (karbonat sertliği; pH değerini dengeler, böylece büyük değişiklikler olmaz).

Klor, musluk suyunun musluğunuza ulaşana kadar mikroplardan arınmış kalması için birçok ülkede suya eklenir. Serbest klor için WHO kılavuz değeri 5 mg/L'dir. Gerçek musluk suyunda çok daha az klor bulunur; genellikle 1 mg/L'nin altındadır. Havuz kokusu, su sağlayıcısının dikkatsiz değil, aksine temkinli davrandığını gösterir.

Nitrat, gübre, hayvan gübresi ve kanalizasyon kaynaklıdır. İçme suyunda asıl endişe, yaklaşık altı aydan küçük bebekler içindir; çok nitrat içeren suyu içmeleri, kanlarının daha az oksijen taşımasına neden olabilir (bu duruma bazen mavi bebek sendromu denir). WHO kılavuz değeri 50 mg/L nitrat (NO₃⁻) değeridir.

Bir tuzak: birimler. Nitrat iki şekilde bildirilebilir. Nitrat (NO₃⁻) olarak, iyonun tamamı sayılır. Nitrat-azotu (NO₃-N) olarak ise yalnızca içindeki azot atomu sayılır. Azot, iyonun 62 kütle biriminin 14'ünü oluşturur; bu nedenle NO₃-N cinsinden bir sonuç, aynı su NO₃⁻ olarak bildirildiğinde elde edilen sonucun 4,43 kat daha küçüğüdür. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki limit azot cinsinden 10 mg/L'dir; bu, nitrat cinsinden yaklaşık 44 mg/L'ye karşılık gelir ve nitrat cinsinden WHO'nun 50 mg/L değerine yakındır. Bir sayının hangi birimle verildiğini her zaman kontrol et.

Amonyak ve nitrit farklı maddelerdir. İçme suyunda bunlar bulunmamalı ya da miktarları çok düşük olmalıdır; çünkü genellikle yeni kanalizasyon atıklarına veya çiftlik atıklarına işaret ederler. Bir akvaryumda bunlar daha da önemlidir: her ikisi de küçük miktarlarda bile balıklar için zehirlidir. Bu nedenle akvaryum sahipleri her ikisinin de miktarını sıfır tutmayı ve nitratı yaklaşık 40 ppm'nin altında tutmayı hedefler (birçoğu 80'e ulaşmadan önlem alır). Musluk suyu, akvaryuma eklenmeden önce klor ve kloramini gidermek için arıtılmalıdır; çünkü bunlar balıkların solungaçlarına zarar verir. Bir balık tankı ile içme suyu şebekesinin hedefleri farklıdır; bu nedenle aynı sayı biri için uygunken diğeri için yanlış olabilir. (Bu, herhangi bir tür için bakım rehberi değil, su kimyası hakkında genel bilgilerdir.)