Wrzenie i parowanie

Każdy atom w cieczy jest utrzymywany przez swoich sąsiadów. Żeby się wydostać, potrzebuje wystarczającej energii kinetycznej, aby pokonać siłę tego przyciągania. W każdej temperaturze kilka szybkich atomów ucieka z powierzchni — to parowanie. W cieczy znajdującej się w dużej objętości wrzenie zachodzi wtedy, gdy jej ciśnienie pary osiąga ciśnienie otoczenia i pęcherzyki pary mogą rosnąć w całej cieczy. Ten niewielki model mierzy przejście od skupiska cieczy do rozproszonego gazu; nie pokazuje pęcherzyków wrzenia w cieczy znajdującej się w dużej objętości.

Zwróć uwagę na krzywą ogrzewania: gdy ciecz staje się gazem, energia potencjalna przypadająca na atom rośnie, mimo że termostat utrzymuje temperaturę. Ta energia jest zużywana na rozdzielanie atomów, a nie na zwiększanie ich prędkości. To pokazuje mikroskopowy koszt energetyczny związany z utajonym ciepłem parowania; utajone ciepło przy stałym ciśnieniu dla całej substancji obejmuje także pracę rozprężania.