Anatomia huraganu: oko, ściana oka i pasma spiralne.

Cyklon tropikalny to ogromny, wirujący układ burz, który powstaje nad ciepłymi wodami oceanów tropikalnych. Widziany z kosmosu, przypomina wiatrak. Gdy przetnie się go od góry do dołu, widać wyraźną strukturę.

• Oko: mniej więcej okrągły obszar w środku. Powietrze tam opada, więc niebo jest często bezchmurne lub częściowo zachmurzone, a wiatr słaby. Oko ma zazwyczaj około 30 do 65 km szerokości, choć małe oczy mogą mieć mniej niż 10 km, a duże ponad 200 km.
• Ściana oka: pierścień wysokich burz wokół oka. To tutaj występują najsilniejsze wiatry i największe opady deszczu.
• Spiralne pasma deszczu: zakrzywione pasma opadów i burz, które zawijają się w stronę środka. Mogą w nich występować szkwały, a nawet tornada.
• Odpływ powietrza: u góry, na wysokości około 12 do 15 km, powietrze, które uniosło się w ścianie oka, rozprzestrzenia się i odpływa od burzy.

Jak porusza się powietrze. Przy powierzchni morza powietrze spiralnie porusza się do środka, w stronę niskiego ciśnienia w środku. Przy ścianie oka jest wypychane w górę w potężnym pierścieniu wznoszącego się powietrza. Wysoko płynie na zewnątrz. Mniejsza ilość powietrza opada w środku, dzięki czemu oko jest wolne od chmur. Ciśnienie w środku jest niższe niż w otoczeniu o kilkadziesiąt hektopaskali w przypadku niezbyt silnego huraganu i o około sto lub więcej w przypadku najsilniejszych. Najniższe ciśnienie na poziomie morza, jakie kiedykolwiek zmierzono w cyklonie tropikalnym, wynosiło 870 hPa — odnotowano je podczas tajfunu Tip w 1979 roku.

Wiatr nie nasila się równomiernie w kierunku środka. Poruszając się z zewnątrz do środka, prędkość wiatru rośnie do wartości szczytowej przy promieniu maksymalnej prędkości wiatru, który znajduje się w ścianie oka i zazwyczaj leży w odległości kilkudziesięciu kilometrów od środka (często 15 to 50 km). Wewnątrz tego promienia prędkość szybko spada do ciszy w oku.

Jedna burza, trzy nazwy. Naukowcy używają neutralnego określenia cyklon tropikalny. Jego nazwa zależy od miejsca, w którym powstaje:

• Huragan: północny Atlantyk oraz środkowy i wschodni Pacyfik Północny.
• Tajfun: północno-zachodni Pacyfik.
• Cyklon (często „cyklon tropikalny” lub „silny cyklon tropikalny”): Ocean Indyjski i południowy Pacyfik.

To ten sam rodzaj burzy. Zmienia się tylko nazwa, zależnie od oceanu.

Ocena siły wiatru. Na Atlantyku i we wschodniej części Pacyfiku amerykańskie Narodowe Centrum Huraganów ocenia huragany w skali wiatru huraganów Saffira-Simpsona od kategorii 1 do 5. Wykorzystuje do tego średnią prędkość wiatru utrzymującą się przez jedną minutę na wysokości 10 m nad powierzchnią. Burza staje się huraganem kategorii 1 przy 74 mph (około 119 km/h). Poniżej tej wartości burza, której utrzymujący się wiatr ma prędkość od 39 do 73 mph, jest burzą tropikalną i otrzymuje nazwę. W następnych lekcjach sprawdzimy, co skala mówi, a czego nie mówi.