Okyanus Gezegeni

Uzaydan bakıldığında Dünya çoğunlukla mavi görünür. Yüzeyin yaklaşık yüzde 71'i okyanustur ve okyanuslar gezegendeki tüm suyun yaklaşık yüzde 97'sini barındırır. Geri kalan suyun çoğu buz tabakalarında ve buzullarda donmuş hâldedir ya da yer altında gizlidir. Göller, nehirler ve bulutlar birlikte çok küçük bir bölüm oluşturur.

Okyanus aynı zamanda derindir. Ortalama derinlik yaklaşık 3.700 m'dir; bu nedenle deniz tabanının tipik bir bölümü dalgaların üç kilometreden daha fazla altındadır. Bilinen en derin nokta, Batı Pasifik'teki Mariana Çukuru'nun tabanında bulunan Challenger Deep'tir ve yaklaşık 10.900 m derinliğindedir. Ölçümler birkaç on metre farklılık gösterir (yayımlanan değerler yaklaşık 10.900 ile 10.935 m arasındadır); çünkü bu derinlikte ses sürati, gelgitler ve cihaz kalibrasyonu önemlidir.

Ölçeği görmek için Everest Dağı'nı (8.849 m) Challenger Deep'in içine yerleştir. Zirvesi yine de yüzeyin yaklaşık 2 km altında kalır. Okyanusun en derin noktası, deniz seviyesinin altında; en yüksek dağın deniz seviyesinin üstünde olduğundan daha uzaktadır.

İnsanlar dibe ilk kez 1960'ta ulaştı. O sırada Trieste adlı batiskaf iki kişiyi deniz tabanına yaklaşık 20 dakikalığına indirdi. Film yapımcısı James Cameron 2012'de tek başına bir dalış yaptı; daha sonra birkaç insanlı ve robotik araç da bu dalışı gerçekleştirdi. Buna rağmen, uzaya giden insan sayısı okyanusun en derin noktalarını ziyaret eden insan sayısından çok daha fazladır.

Deniz suyu tuzludur. Tuzluluk, çözünmüş tuz miktarıdır ve açık okyanustaki ortalama değer kilogram su başına yaklaşık 35 gram tuzdur (bu değer genellikle 35 g/kg olarak yazılır veya eski pratik tuzluluk ölçeklerinde "35 PSU" şeklinde gösterilir). Bu nedenle deniz suyu tatlı sudan biraz daha yoğundur: yüzeyde yaklaşık 1.025 kg/m³, tatlı suda ise 1.000 kg/m³'tür. Bir sonraki derslerin temel aldığı şey, bu küçük özkütle farkıdır.