Planet Lautan

Jika dilihat dari angkasa, Bumi kebanyakannya berwarna biru. Kira-kira 71 peratus permukaannya ialah lautan, dan lautan mengandungi kira-kira 97 peratus daripada semua air di planet ini. Kebanyakan air yang selebihnya membeku dalam lapisan ais dan glasier atau tersembunyi di bawah tanah. Tasik, sungai dan awan pula membentuk bahagian yang sangat kecil.

Lautan juga sangat dalam. Kedalaman purata ialah kira-kira 3,700 m, jadi bahagian dasar laut yang biasa terletak lebih daripada tiga kilometer di bawah ombak. Tempat paling dalam yang diketahui ialah Challenger Deep, di dasar Jurang Mariana di Pasifik barat, pada kira-kira 10,900 m. Ukuran yang berbeza mempunyai perbezaan beberapa puluh meter (angka yang diterbitkan adalah kira-kira dari 10,900 hingga 10,935 m) kerana laju bunyi, pasang surut dan penentukuran alat semuanya penting pada kedalaman itu.

Sebagai perbandingan skala, letakkan Gunung Everest (8,849 m) ke dalam Challenger Deep. Puncaknya masih berada kira-kira 2 km di bawah permukaan. Lautan yang paling dalam terletak lebih jauh di bawah paras laut berbanding ketinggian gunung tertinggi di atasnya.

Manusia pertama kali sampai ke dasar pada tahun 1960, apabila batiskaf Trieste membawa dua orang lelaki turun selama kira-kira 20 minit di dasar laut. Pembikin filem James Cameron melakukan selaman solo pada tahun 2012, dan beberapa kenderaan berawak serta robotik telah menyusul. Walaupun begitu, jauh lebih sedikit orang pernah mengunjungi lautan paling dalam berbanding mereka yang pernah pergi ke angkasa.

Air laut masin. Kemasinan ialah jumlah garam terlarut, dan purata lautan terbuka ialah kira-kira 35 gram garam bagi setiap kilogram air (sering ditulis sebagai 35 g/kg, atau "35 PSU" pada skala kemasinan praktikal yang lebih lama). Oleh itu, air laut sedikit lebih tumpat daripada air tawar: kira-kira 1,025 kg/m³ di permukaan, berbanding 1,000 kg/m³ bagi air tawar. Ketumpatan tambahan yang kecil inilah yang menjadi asas kepada pelajaran seterusnya.